 |
|
|
 |
 |
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
Den Dwaaltuin
In Oers kunde oe hartje ophalen
En dur den ,,Dwaaltuin,, gon dwalen
Ja in Dwaaltuin 't oerse Zand
Hebben ze van zoiets veul verstand
Ge komt er dan ök nie utgekèke
En ge kunt er wellicht iets van opstèke
Bomen - heesters en waterpartijen
Alle soorten grasjes en plantjes tussenbeije
Soms drie - vier randen achter mekare
Zo dè ge genne grond mer kunt ontware
En pluimen - vruchten en bloemen
Eigenlijk te veul om op te noemen
En bende naar 'n rustplaats op zoek
Brengt de Gastvrouw je daar koffie en koek
En kregde last van regen of hitte
Dan godde efkes in de pipo wagen zitten
En hedde gekuierd dur 't mooie bos
En bende vermoeit van het geklos
Dan staan er bankjes uitnodigend klaar
Om van 't uitzicht te genieten daar
En om de robot te zien wenden en draaien
Om feilloos de grasveldjes te maaien
Die daar liggen in de vorm van zonnestralen
Waar heeft men de fantasie vandaan weten te halen
't Is 'n wonderlijk stukje natuur
En op 't end stapte binnen in de Dwaalschuur
Om nog even over alles na te dromen
Want je kunt er niet uitgekeken komen
Terwijl je van 'n expositie gebruik kunt maken
En laat U de koffie met dwaalkoek heerlijk smaken
Je wilt het zien in elk seizoen
We nemen ons voor om dat te doen
Zo worden wij dan vaste klant
In de Dwaaltuin ,, 't Oerse Zand"
Drieka Oppers september 2008
‘t Zand
Het is duizenden jaren geleden
Die dwalen naar het heden
Wie zei dat zand niet vruchtbaar is ?
Wilde dromen zijn uitgekomen
Klanken komen overal vandaan
Woorden stromen.
Kikkers kwaken lustig mee
Vogels vliegen op en neer
Strijken neer in ‘t groen
Hier is het te doen.
Mensen luisteren ontroerd
Wat een festijn om hier te zijn
‘t Oert opnieuw geboren
Dit festival van dromen, die zijn uitgekomen
‘t Oert, groen, groen, groen.
Klara Haagsma 7 mei 2006
De Dwaaltuin (Zand van Oers)
Ik ben vandaag in de Dwaaltuin geboren,
waar bloemen en planten hun bladeren ontvouwen,
om klanken en betekenis te horen.
in deze tuin wordt stil gesproken,
in de kleuren donkerbruin, zachtgroen,
en tijdelijk sprankelend vermiljoen.
mijn opdracht is de stilte verstoren,
dit is niet de Toscane noch de Provence,
een plek zonder cipressen en olijfbomen.
wel waar de eerste pressing een indruk is,
die men bespreekt op het bekleedde zand,
van ’t even zo schoone Brabantse Oers.
Aart van Zutphen 6 mei 2007
HERFST.
Langzaam zie ik het gebeuren,
de bomen krijgen de mooiste kleuren.
Geel, oranje, rood en bruin,
van laag bij de grond tot boven in de kruin.
Er groeien paddestoelen in het bos,
en op de purpere heide loopt een vos.
We gaan noten en kastanjes rapen,
plukken de laatste bramen om jam te maken.
Een explosie aan kleuren en ritselend blad,
nog even en we hebben de herfst ook weer gehad.
Lien Smets. oktober 2006