‘t Zand

Het is duizenden jaren geleden
Die dwalen naar het heden
Wie zei dat zand niet vruchtbaar is ?

Wilde dromen zijn uitgekomen
Klanken komen overal vandaan
Woorden stromen.

Kikkers kwaken lustig mee
Vogels vliegen op en neer
Strijken neer in ‘t groen
Hier is het te doen.

Mensen luisteren ontroerd
Wat een festijn om hier te zijn
‘t Oert opnieuw geboren
Dit festival van dromen, die zijn uitgekomen
‘t Oert, groen, groen, groen.

Klara Haagsma 7 mei 2006

HERFST.

Langzaam zie ik het gebeuren,
de bomen krijgen de mooiste kleuren.
Geel, oranje, rood en bruin,
van laag bij de grond tot boven in de kruin.
Er groeien paddestoelen in het bos,
en op de purpere heide loopt een vos.
We gaan noten en kastanjes rapen,
plukken de laatste bramen om jam te maken.
Een explosie aan kleuren en ritselend blad,
nog even en we hebben de herfst ook weer gehad.

Lien Smets. okt. 2006

De Dwaaltuin (Zand van Oers)

Ik ben vandaag in de Dwaaltuin geboren,
waar bloemen en planten hun bladeren ontvouwen,
om klanken en betekenis te horen.

in deze tuin wordt stil gesproken,
in de kleuren donkerbruin, zachtgroen,
en tijdelijk sprankelend vermiljoen.

mijn opdracht is de stilte verstoren,
dit is niet de Toscane noch de Provence,
een plek zonder cipressen en olijfbomen.

wel waar de eerste pressing een indruk is,
die men bespreekt op het bekleedde zand,
van ’t even zo schoone Brabantse Oers.

Aart van Zutphen 6 mei 2007